تابلوی نقشه‌ی بندر عباس

درباره‌ی بندر عباس

در بندرعباس اول رطوبت به استقبالت می‌آید، بعد دریا. هوا سنگین است، عینک بخار می‌کند و شب‌های تابستان هم خنک نمی‌شود. برای همین زندگی شهر به بعد از غروب کشیده شده؛ وقتی نسیمی از طرف آب می‌وزد و ساحل پر از خانواده و فلاسک چای می‌شود.

شهر باریک و دراز کنار آب کشیده شده. از اسکله‌ی شهید حقانی قایق‌ها به قشم و هرمز می‌روند و خیلی از بندری‌ها اولین سفر دریایی‌شان را از همین‌جا یادشان است. روبه‌روی معبد هندوها، بازار روز از صبح تا شب شلوغ است.

در تابلو، آبی خلیج فارس یک لبه‌ی کادر را می‌گیرد و شهر مثل نواری کنارش می‌آید. خانه‌ای که از پشت‌بامش لنج‌ها پیدا بودند، دانشگاه هرمزگان، تکه‌ای از ساحل که هر پنجشنبه‌شب آن‌جا زیرانداز پهن می‌کردید؛ هر کدام نقطه‌ای روی همین نوار است. محله‌ی قدیمی گله‌داری هم، با حمام گنبددارش، برای خیلی‌ها نشانی کوچه‌های بچگی است.

جنوبی‌ای که حالا در شهری سرد زندگی می‌کند، با دیدن همان نوار آبی روی دیوار، بوی شور هوای بندر یادش می‌آید.