تابلوی نقشه‌ی بوشهر

درباره‌ی بوشهر

بوشهر روی دماغه‌ای باریک ساخته شده و آب از چند طرف دورش را گرفته. در بافت قدیمش هر کوچه‌ای را که بگیری و بروی، آخرش به دریا می‌خوری.

بافت تاریخی چهار محله دارد: بهبهانی، دهدشتی، کوتی و شنبدی. خانه‌ها از سنگ مرجانی و گچ و چوب ساخته شده‌اند و بادگیرها از بالای بام‌ها سرک می‌کشند. کلیسای ارامنه‌ی دوره‌ی قاجار در شنبدی است و عمارت گلشن، با اتاق‌های پنج‌دری دور حیاط، در بهبهانی. ظهرهای تابستان کوچه‌ها خالی‌اند و شهر بعد از غروب، کنار ساحل، دوباره نفس می‌کشد. محرم که می‌رسد، صدای سنج و دمام در محله‌ها می‌پیچد؛ صدایی که هر بوشهری دور از خانه هم آن را می‌شناسد.

پوستر بوشهر را می‌شود از شکل خود شهر شروع کرد: دماغه‌ای باریک و خط ساحلی که دورش می‌چرخد. خانه‌ی مادربزرگ در کوتی، دانشگاه خلیج فارس که سال‌های دانشجویی‌ات آنجا گذشت، ساحلی که شب‌های تابستان تا دیروقت آنجا می‌نشستید؛ هر کدام جای خودشان را روی این خط پیدا می‌کنند.