تابلوی نقشه‌ی ارومیه

درباره‌ی ارومیه

شهرچای از کوه‌های غرب پایین می‌آید و از ارومیه می‌گذرد. کنار آب پارک است و راه پیاده، و بهار که برسد، خانواده‌ها لب رود می‌نشینند و بچه‌ها روی پل‌ها می‌ایستند تا آب را تماشا کنند. برای خیلی از ارومیه‌ای‌ها، قدم زدن کنار شهرچای اولین قرار بیرون از خانه بوده.

این شهر چند زبان و چند آیین را کنار هم دارد. در مرکز، بازار قدیم و مسجد جامع چند قدم با هم فاصله دارند و کلیسای ننه مریم، از کلیساهای تاریخی آشوری‌ها، هم در همین شهر است. سیب و انگور ارومیه هم از باغ‌های اطراف شهر به خیلی از خانه‌های ایران رسیده.

زمستان سرد است و برف در کوچه‌ها می‌ماند. کسی که این‌جا بزرگ شده، صبح‌های برفی مدرسه را با جزئیاتش یادش است.

تابلوی ارومیه را معمولاً با خط شهرچای شروع می‌کنند و بعد نقطه‌ها را دورش می‌چینند: خانه‌ای در یکی از محله‌های قدیمی، دانشگاه ارومیه برای کسی که آن‌جا درس خوانده، راسته‌ای از بازار که پدر در آن مغازه داشت. دریاچه‌ی ارومیه هم بیرون از شهر، در خاطره‌ی آب‌تنی‌های تابستان‌های دور مانده است.