هدیه‌ی روز مادر: شهری که او پیش از مادر شدن داشت

پیش از این‌که مادر تو باشد، دختری بود با مدرسه‌ی خودش، دوست‌های خودش و کوچه‌ای که در آن طناب‌بازی می‌کرد. بیشتر ما این نسخه از مادرمان را فقط از لابه‌لای حرف‌هایش می‌شناسیم: «آن موقع که دبیرستان بودم...»، «سر کوچه‌مان یک خرازی بود...».

برای روز مادر می‌شود همین تکه‌ها را جمع کرد. از خودش بپرس کدام مدرسه می‌رفت، اولین کارش کجا بود، با پدرت اولین بار کجا رفتند بیرون. اگر چیزی یادش نیست، خاله‌ها یادشان هست. همین پرسیدن‌ها چند شب حرف و خنده درست می‌کند، پیش از آن‌که تابلویی در کار باشد.

بعد شهرش را در مپوریا باز می‌کنی و روی هر جا ضربه می‌زنی تا پین بگیرد. برای هر پین آیکونی انتخاب می‌کنی و برچسبی کوتاه می‌نویسی، مثل «دبیرستان پروین» یا «خرازی آقا رحیم». اگر عکس قدیمی‌ای از آن سال‌ها دارید، به همان پین اضافه‌اش کن. لازم نیست آدرس دقیق را بدانی؛ پین را حدودی بگذار و اگر خاله بعداً جای درست را گفت، جابه‌جایش کن.

عنوان تابلو می‌تواند اسم کوچک خودش باشد، بدون «مامان». همین یک کلمه نشان می‌دهد این تابلو درباره‌ی خود اوست. سبک رنگ را هم می‌شود با پرده‌ها یا رومیزی خانه‌اش جور کرد؛ اندازه و قاب را موقع پرداخت انتخاب می‌کنی.

اگر در شهر دیگری زندگی می‌کنی، آدرس او را موقع پرداخت وارد کن تا تابلو به در خانه‌اش برسد.