کادوی یلدا برای خانواده: نقشه‌ی شهری که همه در آن بزرگ شدند

شب یلدا در خانه‌ی پدربزرگ و مادربزرگ، کفش‌ها جلوی در تلنبار می‌شوند. یکی هندوانه را قاچ می‌کند، یکی دیوان حافظ را از قفسه پایین می‌آورد و بچه‌ها دور بخاری جا می‌گیرند. شب بلند است و وقت برای حرف زیاد.

معمولاً همین شب است که بزرگ‌ترها از کوچه‌های قدیم تعریف می‌کنند. از نانوایی‌ای که حالا جایش موبایل‌فروشی است. از مدرسه‌ای که مادربزرگ پیاده تا آن‌جا می‌رفت. از اولین خانه‌ای که بعد از عروسی اجاره کردند. نوه‌ها گوش می‌دهند، ولی هیچ‌کدام نمی‌دانند آن کوچه دقیقاً کجای شهر است.

تابلوی مپوریا همین قصه‌ها را روی نقشه‌ی واقعی شهر می‌آورد. هر خانه یا مغازه‌ای که در قصه‌ها آمد، روی نقشه‌ی شهر خانواده یک پین می‌گیرد، با آیکون و برچسبی کوتاه. اگر عکس قدیمی از آن خانه یا مغازه هست، به پین اضافه‌اش کن.

چند روز پیش از یلدا از بزرگ‌ترها بخواه چند اسم و چند جا را برایت بگویند. مادربزرگ معمولاً با کمال میل از کوچه‌ی کودکی‌اش حرف می‌زند و پدربزرگ از اولین مغازه‌اش. بعضی جاها را شاید فقط یک نفر یادش باشد؛ همان‌ها ارزش پین‌شدن دارند.

تابلو روی دیوار پذیرایی همان خانه‌ای می‌نشیند که همه هر سال در آن جمع می‌شوند. سال بعد که دوباره دور هم نشستید، کوچک‌ترین نوه هم می‌تواند انگشتش را روی نقشه بگذارد و خانه‌ی مادربزرگ را پیدا کند.