تابلوی نقشه‌ی رشت

درباره‌ی رشت

باران در رشت خبر نیست، عادت است. چتر همیشه توی کیف است و کسی به‌خاطر خیس شدن قرارش را به هم نمی‌زند. بازار وسط بارش هم شلوغ است؛ زیر سایبان‌ها ماهی و سبزی و ترشی می‌فروشند و صدای چانه زدن قطع نمی‌شود.

خیلی از خاطره‌های رشتی‌ها سر سفره شکل گرفته. میرزاقاسمی، باقلاقاتق، زیتون پرورده‌ای که از بازار خریده شد. بیرون از خانه هم چند جا مدام تکرار می‌شوند: عصری در میدان شهرداری زیر برج ساعت، قدم زدن در گلسار، یا آخر هفته‌ای در جنگل سراوان، سر راه قزوین. شب‌ها هم شهر زود نمی‌خوابد؛ بعد از شام خیلی‌ها هنوز بیرون‌اند، با چتر یا بی‌چتر، و صدای باران روی سایبان مغازه‌ها همراهشان است.

همه‌ی این‌ها را می‌شود یک‌جا دید. خانه‌ای که شیروانی‌اش زیر باران صدا می‌داد، مغازه‌ای در بازار که هر هفته از آن خرید می‌کردی، نیمکتی در باغ محتشم. کسی که از گیلان دور افتاده و هنوز دلش برای همین باران تنگ است، با چنین هدیه‌ای خوب می‌فهمد به یادش بوده‌ای.